Θυμάμαι την πρώτη φορά που είδα αυτή την ταινία, είχαμε πάει στο κινηματογράφο μεγάλη παρέα... ένας από την παρέα κοιμήθηκε, δύο γκρίνιαξαν να φύγουμε και κάνα δύο ακόμα απλά κάναν υπομονή....
Δεν άρεσε σε κανέναν .... ούτε σε μένα...γιατί τη λάτρεψα...
Η ταινία βασίζεται σε αληθινή ιστορία. Το 1994 ένα επεισόδιο της εκπομπής του CBS 60 minutes δεν προβλήθηκε καθώς οι ιδιοκτήτες του καναλιού είχαν αντίρρηση.
Πρόκειται για την ιστορία ενός πρώην στελέχους μεγάλης καπνοβιομηχανίας, που αποφασίζει να εμφανιστεί στην εκπομπή και να αποκαλύψει ότι οι καπνοβιομηχανίες γνώριζαν ότι τα τσιγάρα έχουν εθιστικές και βλαβερές ουσίες και προσπαθούσαν μάλιστα να αυξήσουν τεχνητά τον εθισμό.
Η ταινία ξεφεύγει από τα χολιγουντιανά κλισε του θαρραλέου και τίμιου ήρωα που ξεπερνάει κάθε δυσκολία. Μέσα απο τη διαδρομή του πρωταγωνιστή , που σταδιακά οδηγείται σε αδιέξοδο, φανερώνονται οι θυσίες που χρειάζονται για να καταφέρει κάποιος να ακολουθήσει τη συνείδηση του. Τελίκα η αλήθεια φτάνει ποτέ σε μας; Υπάρχει δικαίωση; Υπάρχει ελπίδα όταν ένας "συνηθισμένος" άνθρωπος πάει κόντρα στο σύστημα;
Ρεαλιστικη σκηνοθεσία Michael Mann, ατμοσφαιρική μουσική Pieter Bourke και Lisa Gerrard και ανεπανάληπτες ερμηνείες Al Pacino, Russell Crowe και Christopher Plummer.
Προσωπική αγαπημένη σκηνή στην ταινία, όταν μπροστά σε ένα ξέσπασμα της συζύγου του Russell Crowe, ο Christopher Plummer αναρωτιέται.... και ο Pacino απαντάει....
Mike Wallace: Who are these people?
Lowell Bergman: Ordinary people under extraordinary pressure, Mike. What the hell do you expect? Grace and consistency?
Πρόκειται για την ιστορία ενός πρώην στελέχους μεγάλης καπνοβιομηχανίας, που αποφασίζει να εμφανιστεί στην εκπομπή και να αποκαλύψει ότι οι καπνοβιομηχανίες γνώριζαν ότι τα τσιγάρα έχουν εθιστικές και βλαβερές ουσίες και προσπαθούσαν μάλιστα να αυξήσουν τεχνητά τον εθισμό.
Η ταινία ξεφεύγει από τα χολιγουντιανά κλισε του θαρραλέου και τίμιου ήρωα που ξεπερνάει κάθε δυσκολία. Μέσα απο τη διαδρομή του πρωταγωνιστή , που σταδιακά οδηγείται σε αδιέξοδο, φανερώνονται οι θυσίες που χρειάζονται για να καταφέρει κάποιος να ακολουθήσει τη συνείδηση του. Τελίκα η αλήθεια φτάνει ποτέ σε μας; Υπάρχει δικαίωση; Υπάρχει ελπίδα όταν ένας "συνηθισμένος" άνθρωπος πάει κόντρα στο σύστημα;
Ρεαλιστικη σκηνοθεσία Michael Mann, ατμοσφαιρική μουσική Pieter Bourke και Lisa Gerrard και ανεπανάληπτες ερμηνείες Al Pacino, Russell Crowe και Christopher Plummer.
Προσωπική αγαπημένη σκηνή στην ταινία, όταν μπροστά σε ένα ξέσπασμα της συζύγου του Russell Crowe, ο Christopher Plummer αναρωτιέται.... και ο Pacino απαντάει....
Mike Wallace: Who are these people?
Lowell Bergman: Ordinary people under extraordinary pressure, Mike. What the hell do you expect? Grace and consistency?
3 σχόλια:
Μια καλημέρα, ελπίζω αυτές τις μέρες να πέρασες όμορφα, η ανάρτησή σου απολύτως ενδιαφέρουσα!!
Να είσαι καλά!!
σε ευχαριστώ surrealist! έχεις δεί την ταινία και αν ναι σου άρεσε;
(ακόμα προσπαθώ να καταλλάβω γιατί άρεσε μόνο σε μένα τότε στο σινεμά :) )
Καταρχάς μόλις είδα το ερώτημά σου και ζητώ συγνώμη δεν σε αγνόησα, απλώς απουσία χρόνου, δεν σ΄επισκέπτομαι συχνά.
Οπότε
νέε Blogger :}
και πάντα καλή συνέχεια
δυστυχώς, επειδή υπήρξα πολύ αυστηρή, στην πορεία
μεγαλώνοντας
έμαθα να μην
λέω αν μία ταινία μου αρέσει
ή όχι,
διότι όσο γνώριζα τον κινηματογράφο μάθαινα τις δυσκολίες του
και έτσι έφτασα τελικά μόνο να σέβομαι την όποια δουλειά...
Όμως επειδή η ερώτησή σου είναι συγκεκριμένη, να αναφέρω ότι
μόνο προτείνω ή δεν προτείνω - μία ταινία.
Τη συγκεκριμένη θα την πρότεινα!!
Επίσης
το σινεμά είτε αρέσει - είτε όχι...
Μπορώ ν' απαντήσω μόνο για μένα... θεωρώ
είναι Η ΤΕΧΝΗ - εμπεριέχει όλες τις άλλες τέχνες, όλες τις τάσεις, διαπαιδαγωγεί και ψυχαγωγεί, λειτουργεί άμεσα.
Συχνά δεν είναι ευκολοθέατη μία ταινία, στέλνει πολλά μηνύματα και δύσκολα κάποιοι τ΄αναλύουν, άλλοι συνδέονται με κάποιους ήρωες και άλλοι καθόλου (ανθρώπινο)
Όμως εδώ πάμε και σ΄ ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο, τι διαλέγουμε και γιατί να δούμε -
Για μένα το σινεμά, αποτελεί μία νοσταλγία
καιρό τώρα δεν μπορώ να δω ταινία χωρίς να τη σπάσω σε επιμέρους και άλλα επιμέρους - μέρη :}
οπότε για να απολαύσω μία ταινία, θέλω να την έχω ήδη δει μια δυο φορές πριν :}
Κάνω ανάγνωση πλάνου, κ.λ.π - κ.τ.λ.
αλλά είναι μαγεία όταν κινηματογραφείς...
Καλή συνέχεια!
Δημοσίευση σχολίου