single malt

πάρε ενα ποτήρι και βάλε λίγο ουίσκι... γιατί.....

Screamin' Jay Hawkins - Portrait of a Man

Oscar Benton : Bensonhurst blues

boom boom

anyway the wind blows

Κάπου κοντά στον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο, μαζευτήκαμε και φτίαξαμε την Κοινωνία των Εθνών...
Χιουμορίστες και φαρσερ! ... και μετά καναμε το Β΄ παγκόσμιο!




Αργότερα το ξανασκεφτήκαμε και φτίαξαμε τον ΟΗΕ! τραγική ειρωνία??




Τώρα στα δικά μας, λέμε πάλι για εκλογές... και πρέπει να ψηφίσουμε, για να αποφασίσουμε!
Ποιος θα μας ξεσκίσει τη ζωή καλύτερα...

εεε...καλά.



εύκολο είναι...

May your eyes be opened by the Wonderful

Sylvie Guillem - Two (Rise and Fall)

Sacred Monsters by Sylvie Guillem





Dance is the hidden language of the soul.



e.sl

skipped a light fandango...

Whiter shade of pale










.... She said, there is no reason
And the truth is plain to see.
But I wandered through my playing cards
And would not let her be....

... And although my eyes were open
They might have just as well ve been closed...



αυτά...

cold turkey-

Aqualung

Εξεταστική, μέσα τώρα...




Aqualung, Jethro Tull

"Aqualung wasn't a concept album, although a lot of people thought so. The idea came about from a photograph my wife at the time took of a tramp in London. I had feelings of guilt about the homeless, as well as fear and insecurity with people like that who seem a little scary. And I suppose all of that was combined with a slightly romanticized picture of the person who is homeless but yet a free spirit, who either won't or can't join in society's prescribed formats.

So from that photograph and those sentiments, I began writing the words to 'Aqualung.' I can remember sitting in a hotel room in L.A., working out the chord structure for the verses. It's quite a tortured tangle of chords, but it was meant to really drag you here and there and then set you down into the more gentle acoustic section of the song"

Ian Anderson -

perfect

Ο άνθρωπος δεν είναι τέλειος και για το λόγο αυτό, ούτε η Τέχνη μπορεί να είναι.
Έχει όμως τις στιγμές της και αυτή.


Να μια μελωδία που για μένα είναι ξεχωριστή...



Santana, Europa



Να και άλλη μια ...




Ennio Morricone, Once upon a time in the west (finale)

The Insider

Θυμάμαι την πρώτη φορά που είδα αυτή την ταινία, είχαμε πάει στο κινηματογράφο μεγάλη παρέα... ένας από την παρέα κοιμήθηκε, δύο γκρίνιαξαν να φύγουμε και κάνα δύο ακόμα απλά κάναν υπομονή....
Δεν άρεσε σε κανέναν .... ούτε σε μένα...γιατί τη λάτρεψα...

Η ταινία βασίζεται σε αληθινή ιστορία. Το 1994 ένα επεισόδιο της εκπομπής του CBS 60 minutes δεν προβλήθηκε καθώς οι ιδιοκτήτες του καναλιού είχαν αντίρρηση.
Πρόκειται για την ιστορία ενός πρώην στελέχους μεγάλης καπνοβιομηχανίας, που αποφασίζει να εμφανιστεί στην εκπομπή και να αποκαλύψει ότι οι καπνοβιομηχανίες γνώριζαν ότι τα τσιγάρα έχουν εθιστικές και βλαβερές ουσίες και προσπαθούσαν μάλιστα να αυξήσουν τεχνητά τον εθισμό.

Η ταινία ξεφεύγει από τα χολιγουντιανά κλισε του θαρραλέου και τίμιου ήρωα που ξεπερνάει κάθε δυσκολία. Μέσα απο τη διαδρομή του πρωταγωνιστή , που σταδιακά οδηγείται σε αδιέξοδο, φανερώνονται οι θυσίες που χρειάζονται για να καταφέρει κάποιος να ακολουθήσει τη συνείδηση του. Τελίκα η αλήθεια φτάνει ποτέ σε μας; Υπάρχει δικαίωση; Υπάρχει ελπίδα όταν ένας "συνηθισμένος" άνθρωπος πάει κόντρα στο σύστημα;






Ρεαλιστικη σκηνοθεσία Michael Mann, ατμοσφαιρική μουσική Pieter Bourke και Lisa Gerrard και ανεπανάληπτες ερμηνείες Al Pacino, Russell Crowe και Christopher Plummer.

Προσωπική αγαπημένη σκηνή στην ταινία, όταν μπροστά σε ένα ξέσπασμα της συζύγου του Russell Crowe, ο Christopher Plummer αναρωτιέται.... και ο Pacino απαντάει....

Mike Wallace: Who are these people?
Lowell Bergman: Ordinary people under extraordinary pressure, Mike. What the hell do you expect? Grace and consistency?

...αβεβαιότητα...

Για ποια πράγματα είμαστε σίγουροι στη ζωή; Πότε είμαστε σίγουροι , ότι είμαστε σίγουροι;

Γιατί δίνουμε σημασία σε ότι δεν έχει σημασία και δε δίνουμε σε ότι έχει;

Στα εφηβικά ερωτήματα που δεν απαντήθηκαν ποτέ .... γιατί μερικοί προσποιούνται ότι απάντησαν ή απλά τα προσπέρασαν;

Πόση σημασία έχουν οι επιλογές μας;

Τελικά, μπορούμε να φτάσουμε στην ευτυχία ή θα τη βρούμε στον "παράδεισο";





Γιατί δεν μπορείς να απαντήσεις στα παραπάνω........ με σιγουριά;











σίγουρα, το θέμα αυτού του blog είναι άλλο.... θα τα ξαναπούμε...σίγουρα.